.Heb je.

Even tijd?

Want het is al even geleden zins ik iets van mij heb laten horen.

Het is de tijd he en de zin om iets te plaatsen de tuin en wat er zoal nog meer te doen is.
Allereerst heb ik mijn foto aangepast dat werd tijd want die was al knap oud, ik zelf trouwens ook. Jammer maar dat gaat vanzelf en houd je niet tegen.

Toch heb ik geen reden tot klagen want manlief en ik kunnen nog genieten van heel veel dingen  dat besef ik maar al te goed.

Wij gaan dan ook nog vaak in de avond schemering  even op de fiets om te kijken naar de reeën de dan uit hun schuilplaatsen tevoorschijn komen.

Langs Twentse boerderijen met een planten weelde voor de Niendeur.

Of een dagje fietsen door het Buurser en Haaksberger veen  waar

mensen uit het dorp een bank plaatsen als herinnering en waar je als fietser even heerlijk kunt zitten om te mijmeren over hoe het vroeger was.

De bramen rijp worden in de zon.

Wij langs vennetjes fietsendie ontstaan zijn omdat daar vroeger turf gestoken werd.

Mijn Vader was een van hen die turf staken en zorgde dat op een voordelige manier thuis de kachel kon branden.

Aan het einde van een heerlijke fietsdag komen wij langs "de Bommelas" een  Loshoes midden in het Buurserveen.

Een duidelijke uitleg over de mensen die er woonden.

En hoe de naam  "De Bommelas" is ontstaan.

Mijn moeder heeft samen met mijn jongere broer en zusjes zo'n 57 geleden nog een week als vakantie doorgebracht in dat huis zonder water en stroom.

Ja zo ging dat,  als je contact had met de boswachter kon er heel veel.

Tussen alle zomerse werkzaamheden door is er nog gewerkt aan de Winding Ways.

Nog nieuwe lapjes geknipt.

En kwam ik erachter dat ik dit blok toch beter anders en gemakkelijker had kunnen maken.

Zo zie je maar weer dat spreekwoorden zoals deze 

"Een mens is nooit te oud om te leren"

ook op mij van toepassing is.

Wens jullie een hele fijne week.

Groeten

Marga

Te warm.

Het is eigenlijk een beetje te warm vandaag om aan grote klussen te beginnen.
                Maar dit werkje past uitstekend bij de deze temperatuur.

Uitzoeken welke en hoeveel puntjes ik moet knippen om een vierkant te maken zodat ik weer verder kan met de quilt voor een lieve kleinzoon.

Groeten

Marga

De Musical.

Wat gaat de tijd toch snel.

Zo zit je te kijken naar je eigen kinderen die een Musical opvoeren als afscheid van de lagere school en zo ga je bij een kleinkind kijken naar de Musical omdat ze groep 8 verlaat en naar het middelbaar onderwijs gaat.

Soms gebeuren er dingen of zijn er momenten dat ik blij ben dat  tijd snel voorbij gaat maar als je naar de musical van een kleinkind gaat komt het besef echt wel dat de jaren gaan tellen.

                                      Afgelopen week kwam ik 

dit lapje stof tegen.

Hartjes he  en met het school afscheid in mijn gedachten kon ik het echt niet laten liggen.

Daar moet toch wel iets van te maken zijn voor haar.

En dit is het geworden.

Ik hoop maar dat haar tas groot genoeg is en dit nog een plekje kan krijgen.

Want als ik soms die brugpiepers zie fietsen met die tassen vol met boeken en een hoofd vol met goede voornemens heb ik echt met ze te doen.

Ze moeten nog zoveel om iets te bereiken in deze wereld.

Dat is het voordeel van ouder worden gewoon doen waar je zin aan hebt en plezier aan beleefd.

Deze week was dat het laatste blokje van mijn Sampler.

Hier en daar nog een paar steekjes bijwerken.

Nog een plekje zoeken waar ik mijn letters en een jaartal kwijt kan en dan is het klaar.

Het is bijna gelukt het was een hele klus waar ik met veel plezier aan heb gewerkt.

De komende week maar eens op zoek naar een mooie lijst en weer verder met de blokje van de Winding Ways.

Dat gaat vast een mooie week worden en wens jullie ook een hele fijne week toe.

Het gaat warm worden dus geniet ervan.

Groeten

Marga

En als.

En als ze boven alle sluizen open hebben gezet en de regen met bakken uit de lucht komt is het het moment om eindelijk weer eens een blogje te schrijven en iedereen te bedanken die een lieve reactie schreef naar aanleiding van de geboorte van onze kleindochter Lisa.

Nog een foto genomen op 28 Mei de dag dat ze geboren is, het was al een flinke baby en ze doet het nog steeds goed.

Dus toen alles een beetje rustig was konden  Opa en Oma weer eens de hort op.

Dit keer was er voor Denemarken gekozen en ook al was het weer niet zo mooi toch hebben wij veel gezien en kan ik zo genieten van de taal.

En

van de oude huizen

met de enorme rozenstruiken en vraag mij dan af hoe doen ze dat.

Komt het van het snoeien of praten ze met de bloemen want dit was een en al bloem.

Prachtige kerken in overvloed en ik kan het niet laten maar moet altijd even naar binnen om van de rust en stilte te genieten.

Naast deze kerk het kerkhof als een park zo mooi en zo verzorgd.

En hier zie ik mij al zitten met mijn borduur en quiltwerk.

Een paradijsje aan een riviertje.

Toch is niet alles oud en lief want deze koude mannen zitten op hun gemak en kijken uit over de zee bij Esbjerg.

En luxe is er ook te vinden.

Denk nou niet o is ze met die boot gegaan nou dit soort scheepjes is echt niets voor mij.

Als ik dit zie vraag ik mij af "wat heeft een mens nodig".

Nou ik gewoon draadjes lapjes naalden en soms een patroontje.

en dan kan ik blij worden als ik thuis gekomen 

een deel van mijn vakantie werkjes op tafel kan leggen en al een beetje kan zien hoe het gaat worden.

Dat heb ik nodig en daar wordt ik gelukkig van.

Hele fijne week allemaal.

Groeten

Marga

Welkom Lisa

                                    Zondag 28 Mei is zij geboren.

Lisa 

Onze kleindochter en zusje van Coen.

Manlief en ik wensen haar een gelukkig leven toe.

Groeten

Marga

De hort op.

De hort op was in mijn jeugd een gezegde van mijn Moeder.

Het betekende, even weg van de dagelijkse beslommeringen!

En de hort op waren manlief en ik de afgelopen negen dagen.

Een camping geprikt in noord Limburg met de naam  Petrushoeve.

Alleen de naam al kwam bij mij rustgevend over en dat was het ook.

En dan zonder Krant Radio Tv of Wifi is het helemaal rustig.

Rust Ruimte en Reinheid waren volop aanwezig en met de prachtigste natuur naast de camping en de zon hoog aan de hemel kon het niet anders dan een prettig verblijf worden en dat was het ook.

De weg met deze route liep langs de camping.

En natuur was er in overvloed.

Het bos in prachtig voorjaarsgroen.

En de brem laat zich in deze tijd van het jaar van haar mooiste kant zien.

Op het terrein van een voormalig munitie Depot zijn wij met de camping beheerder s`avonds reeën  gaan spotten.

Als je maar stil genoeg bent kun je ze in alle rust bekijken.

Zelfs een bruidspaar kun je in het bos bewonderen.

Wij hebben ze natuurlijk een heel prettige dag en heel veel gelukt toegewenst.

En als jullie mochten denken is er nog iets anders te melden dan bos  bomen reeën en een bruidspaar.

Nou dan kan ik je vertellen dat het stapeltje van de Winding Ways blokken ook  iets hoger is geworden.

Ik ga stug door en nog niet tellen hoeveel er nog gemaakt moeten worden want dat zijn  er heeeeeel veel. 

Fijne week.

Groeten

Marga

Verplichtingen.

Als je in een week verplichtingen hebt in het Westen en het midden van dit landje en zelf in het Oosten woont is de keus snel gemaakt.
Het huisje met wielen achter de auto een camping op de Veluwe zoeken en hopen dat de heren weers voorspellers er helemaal naast zitten.

Maar dat was helaas niet het geval want ze hadden het deze keer echt wel bij het rechte eind want het was en bleef koud.

Toch ondanks de kou en na alle verplichtingen wel een paar fietstochten op de Veluwe gemaakt.

Haast niet te geloven maar de bosbessen zitten echt al aan de struikjes natuurlijk nog wel even wachten met plukken maar de natuur trekt zich van de temperatuur weinig aan.

Prachtige zandverstuivingen

maar ook de wilde zwijnen laten duidelijk hun sporen na.

Midden in een kale vlakte staat de Kathedraal een betonnen gebouw op een grondstuk wat in 1917 is aangekocht door Staatsbosbeheer om er een radiostation  te bouwen voor radiocontacten met Bandoeng.

In Nederland bekend als radio Kootwijk.

In 1923 was het gebouw gereed en in 1929 is het door Koningin Emma officieel  in gebruik genomen.

Oude bomen daar houd ik van als die een konden spreken.

Op de laatste dag een bezoek gebracht aan het graf van onze neef

op het bos kerkhof in Assel.

37 jaar te jong maar hier begraven worden was zijn laatste wens.

En dan is het tijd om weer naar huis te gaan alles uitpakken wassen en wachten op mooi warm weer want o wat keek ik daar naar uit.

Vandaag was het dan eindelijk zover fietsen zonder handschoenen aan wat een luxe.

Fietsen door het mooie veen gebied waar langzaam maar zeker grasland verdwijnt en de natuur z'n gang kan gaan.

Hoge bomen vallen om doordat de waterstand hoger wordt en er meer veen ontstaat.

Je het ene moment in Nederland fietst en je aan het groeten van mensen "Guten Morgen" hoort dat je in Duitsland bent.

Waar de bomen net zo groen zijn als in Nederland  

het water uit de watermolen "de Haarmuhle"

een beekje wordt.

En er bij de naastgelegen uitspanning "de Haarmuhle "al heel veel gasten op het terras zitten.

Een bekende plek in deze omgeving waar mensen vaak afspreken en zeggen "dort treffen wir uns" om samen een fiets of wandeltocht te beginnen.

O ja  haast vergeten maar er is ook  nog wel iets aan mijn handwerk gedaan.

10 blokken zijn er inmiddels klaar

in de doos zit nog een voorraad om mee verder te gaan.

Dus vervelen doe ik mij niet.

Wens jullie een fijne week waarin voor mij de Donderdag wel heel bijzonder is.

De vlag gaat halfstok en mijn gedachten zijn bij die mensen die er voor gezorgd hebben dat ik nu kan doen en laten wat ik wil.

Vrijheid niet voor iedereen van zelf sprekend.

Groeten

Marga

Opluchting.

 Het was voor mij vanmiddag een ware opluchting toen de telefoon ging en een vriendin belde om te vertellen dat het goed is gegaan.

Als je iets in je lichaam voelt wat er niet hoort te zitten en je binnen 14 dagen wordt geopereerd maakt het je wel aan het schrikken en bang.

Er volgen nog wel bestralingen maar volgens de arts hoeft zij zich geen zorgen te maken.
Onze vriendschap van 54 jaar is nu nog kostbaarder geworden.

Want al waren manlief en ik druk met onze zandbak het spookte toch steeds weer door mijn hoofd.

                                        Van onze zandbak is niet veel meer te zien.

Het was een hele klus

niet voor herhaling vatbaar maar toch gelukt.

                           

  Nu alles weer een plekje heeft gekregen en de regen de laatste restjes zand heeft weggespoeld is al     het werk en de spierpijn snel vergeten.

                 De zonneschijn van de volgende dag geeft alles nog een gouden randje en beloon ik                                                                                  mijzelf met een

                                                                    Blauwe regen.

Ben al jaren weg van die plant en deze keer kon ik de verleiding niet weerstaan  en ging hij mee naar huis.          Ach het is net als bij de stofjes uiteindelijk val je  ervoor.

Net als het patroon van de Winding Ways heel lang gingen mijn gedachten tussen "zal ik wel zal ik niet" maar  tegenhouden heeft geen zin en onder tussen is er al heel wat teken en knipwerk gedaan.

                                                   Twee blokjes zijn er nu klaar.

En een heel theeblad vol ligt te wachten op mooi weer want het is heerlijk knutselwerk voor buiten.

En voor binnen heb ik dit onder handbereik liggen.

Het einde is in zicht links moeten er nog wat randen komen en dan als het klaar is zal het wennen zijn want de winteravonden waren gevuld met kruisjes maken en kruisjes tellen.

Het worden jammer genoeg koude Paasdagen maar geniet ervan want door alle drukte en beslommeringen vergeten wij vaak dat gezondheid toch het aller belangrijkste is.

Fijne Paasdagen 

en een hele fijne week.

Groeten

Marga