Ik zal zo ongeveer 4 of 5 jaar geweest zijn toen deze foto gemaakt werd.
Alweer 62 jaar geleden een hele oude foto dus en dat is te zien.
Het jurkje was rood met wit zigzagband dat is wat ik er nog van weet.
Als kind stond ik heel vaak voor de etalage bij de bakker te kijken naar al dat lekkers.
En die bakkerswinkel in mijn oude dorp is er nog steeds haast niet te geloven.
Een onbekende fotograaf heeft toen deze foto gemaakt.
Dat zou nou toch ook niet meer mogelijk zijn.

En wat blijkt nu 62 jaar later ben ik nog niets veranderd want wat heb ik het afgelopen jaar vaak voor de etalage gestaan van DEZE winkel.
En natuurlijk ook wel binnen geweest. Ik voelde mij als een klein kind bij Bart Smit.
Na heel lang aarzelen is het er toch van gekomen.
Ik had een goede maar wilde zo graag iets met een grote arm en meer mogelijkheden.
Met de rode knop kan ze hem aan en uit zetten en met het schuifje kan ik de snelheid voor haar aanpassen.
Er werd heel ingespannen een mutsje gemaakt voor haar eigen knuffel "Lala" die was door de jaren heen behoorlijk versleten.
Geweldig zo'n ervaring om je kleindochter op weg te helpen met naald, draad en naaimachine.
Haar eigen naaimachine is die dag ook gebruikt hoor een echte Singer die ze had gekregen. Hij werkt op batterijen en heeft voetpedaal maar ze wilde zo graag weten hoe het werkte om daarmee te kunnen naaien.
Het was een heel gezellige dag en nu hoop ik stilletjes dat zij ook zoveel plezier krijgt aan al dat handwerken.
Ik moet alleen nog wel aan de slag met dit
boekwerk.
Want er zijn nog heel veel mogelijkheden die ik onder de knie moet krijgen en dingen die ik niet weet.
Volgende keer zal ik laten zien waar ik zoal mee bezig ben want het is en blijft een quiltblog met af en toe een uitstapje naar iets anders.
Ik ben in elk geval al heel erg blij dat ik dank zij Christine weer foto's kan plaatsen en een blogje kan schrijven.
Groeten
Marga